Sanki kafamla kulağım arasındaki boşluk, kalbimle beynimin arasındaki gibi. Yakın ama zaten bir bütünlük onlar, ayrılıklarını anlayamıyorum. Cümlelerim az virgüllü artık, daha özet yaşıyorum. Piçler sizi.

Gece ile sabah arasındaki ayrım kalktı artık.

Farklılıkları kabullenmek bazen iyi değil. Bütünlük ne kadar lazım bilinmez ama lazım.

Sabaha kadar uyumak bir bütünlük mesela, bölünse tatsız.

Neyse unuttum devamını. Bu, bu kadar kalsın.

Fotoğraf: Andris Feldmanis (TV series)